فرهنگ کاربرد خودرو

(شبکه ملی وبین المللی آشنائی باقران کریم وعلوم اسلامی واینترنت)

پروژه نماد سازی از حضرت صاحب ویاران ایشان در دنیای مجازی

سایت کتاب هدایت درمرکز دایره و۳۱۳وبلاگ درپیرامون آن بعنوان نمادی ازآن حضرت و  یاران  ایشان در

حکومت جهانی

 http://behabady.ir

چگونه میتوانستیم مسیر درست را برگزینیم؟

اگر میتوانستیم  بعقب باز گردیم که ممکن نیست در سطح جامعه اینکار بشود ولی فرض میکنیم که بتوانیم باز گردیم  دولت چه کار میتوانست انجام دهد؟ بنده سوال میکنم ایا انسان عاقل چاقورا که یک وسیله ضروری است در اختیار کودک قرار میدهد؟ ویا اسلحه گرم را بدست نوجوان میسپارد؟ پاسخ منفی است پس چگونه دولتهای گذشته وسیله نقلیه شخصی را بدون آگاهی مردم از فرهنگ رانندگی در اختیار آنان قرار دادند؟ ویا اجازه ورود آنرا باشخاص دادند؟ ایا عمل نابخردانه نبود؟ ابتدا میبایست  اینگونه وسایل را برای رفاه عمومی بکار میگرفتند ونیاز مردم را از این طریق براورده میساختند  وزمانیکه شرایط جامعه امادگی لازم را پیدا میکرد اجازه محدودی به کسانیکه فرهنگ انرا آموخته اند میداد ندانهم نه در سطح شهرها بلکه در خارج از شهرها وبرای سفرهای برون شهری وضمناجهت تبلیغات را بسوی استفاده از سرویسهای عمومی قرار میدادند

البته افراد خود میتوانند روشهای شخصی خود اصلاح  بنمایند درست مثل بنده که پس از ۲۷ سال رانندگی در سال ۱۳۸۰ برای همیشه وسیله نقلیه شخصی را ترک واز امکانات عمومی مانند اتوبوس تاکسی قطار وهواپیما استفاده میکنم.بهرحال نباید ناامید شد واگر بحق طرفدار محیط زیست سالم وآسایش برای مردم هستیم از همین فردا

کلیه کارخانجات  خط تولید خورا برای ساخت وسایل نقلیه عمومی بکار گیرند تا آنجا که دیگر نیازمان برطرف شود

اگر وسیله شخصی تولید میشود فقط محدود به صادرات باشد

تردد هرگونه وسیله شخصی در درون شهرها ممنوع گردد

هرگونه تبلیغات برای فروش ویا تسهیلات برای وسایل شخصی  ممنوع شود

برنامه های آموزشی لازم برای ارتقاء فرهنگ رانندگی در رسانه ملی باجرا درآید وبا متخلفان در این زمینه بشدت برخورد شود

تا شاید بتوانیم خودرا از این کلاف سردرگم نجات دهیم انشاءاله

بیاد دارم هویدا نخست وزیر رژیم گذشته در افتتاح ایران ناسیونال وبیرون امدن اولین محصولش پیکان گفت که بهر ایرانی یک پیکان داده خواهد شد او پیش از اینکه بفکر جمع باشد واسایش جامعه را از نظر الودگی هوا وفقدان مکان برای پارکینگ در نظر بگیرد سنگ بنای منافع سرمایه داران را گذاشت ودر جمهوری اسلامی این پروژه بتکامل رسید یعنی همان راه طی شد واینک تهران در میان مشکل الودگی هوا ونبود پارکینک  وهزار بیماری دیگر گرفتار است  واین مشکل هیچ راه حل ندارد چون بقول رئیس جمهور قطار ایران در سرازیری است وفاقد ترمز وهمچنان مردم این دیار یا بدنبال خرید وسیله نقلیه شخصی بهر قیمتی هستند ویا در روزهای کاری بدنبال وسیله برای رسیدن بسر کار  که درنتیجه نه سر موقع بمقصد میرسند ونه لذتی از وسیله شخصی خود میبرند

همانطور که گفتم  وسیله نقلیه در میان مدار راحتی وسرعت قرار دارد ودر کشور ما دومی انتخاب شده است اما چگونه؟ سرمایه دار در صدد پر کردن جیب خود است  واین امر از طریق راحتی استفاده کنندگان از خودرو بدست نمیاید ولذا سرعت را برای اهداف خود انتخاب نموده ودولتیان یاور انانند  مشاهده کنید بامداد هرروز را که شهروندان ما برای رسیدن به مقصد بدنبال وسیله میگردند برایشان مهم نیست که در درون وسیله راحت بنشینند یا ایستاده  اتوبوس باشد یا سواری شخصی باشد یا عمومی مهم سریع رسیدن است واینگونه اوقات شریف مردم در مسیر رسیدن به مقصد تلف میشود وحوادث ناگوار دیگر که در مسیر روی خواهد داد بماند  چرا مردم براحتی خود نمی اندیشند ؟ چون سرمایه دار ودولت حامی برای پر کردن جیبهای خود این روش را برگزیده اند  اما چگونه  این نتیجه بوجود میاید؟ اگر شما منافع جمع را فدای منافع فردی کنید نتیجه همین میشود در پست بعد مطلب را بازتر میکنم انشاءالله

خودرو وسیله ایست  برای راحت رسیدن به مقصد واز طرف دیگر چون مفهوم ماشین وخورو همراه با سرعت است  در نتیجه در عین راحتی سریعتر رسیدن به مقصد میاشد وتقابل همین سرعت وراحتی معرکه ای بنام وسیله نقلیه در ایران بوجود اورده است  در جهان غرب وسیله نقلیه عموما برای راحت رسیدن بمقصد است ودر ایران برای سریعتر رسیدن ومیدانیم که جنون سرعت چه نتایج وحشتناکی برای جامعه ما ارمغان اورده است بنظر بنده عامل اصلی در این امر سرمایه داران  پر توقع وحاکمان بی مسوولیت کشور در خدمت انان است در اینده بیشتر مطلب را خواهم گشود.

در پست پیشین گفته شد که خودرو فی نفسه وسیله ای مفید است اما در شرایط متفاوت پاسخ چیز دیگری خواهد بود دامنه بحث را جمع میکنیم واین وسیله را در کشور خودمان مورد بررسی قرار میدهیم

ایا در کشور ما خودرو مفید بوده است ؟

ایا ما سوار برخودرو بوده ایم یا برعکس اسیر آن؟

ایا این وسیله ورونق ان در خدمت مردم بوده یا در جهت پرکردن جیب سرمایه گذاران ان

با توجه به وابستگی مردم به خودرو اینده ملت ما چگونه خواهد شد؟

هرچیزی که بذهن بشر برسد وانرا بوجود آورد خیر ومفید است  بعبارت فلسفی وجود وموجود خیر است  واگر بد میبود بوجود نمیامد پس خودرو یا وسیله نقلیه موتوری در هرحال پدیده ای مفید است اما این یک پاسخ کلی است وقتی مقید شود پاسخ ممکن است مثبت نباشد

خودرو در کجا مفید است ؟ویا در چه زمانی مفید است؟ در چه کشوری ؟ودر دستان چه کسی؟و……..

بنابراین پاسخ در همه موارد یکسان نیست بعضی جاها مضر است در برخی زمانها همین طور وهرکسی شایستگی داشتن انرا نداردو……

تادیدار بعد

ایجاد سرویس وبلاگدهی ویژه خودرو مرا برآن داشت تا در جهان وبلاگنوسی بخشی از خاطرات ونظرات خودرا درباره این پدیده عجیب بشر بنویسم البته باختصار بگویم که در سال۱۳۵۵ بایک وام کارمندی یک دستگاه خودرو پیکان کار از ایران ناسیونال سابق تحویل گرفته ومدت۲۷ سال از ان استفاده نموده وسپس برای همیشه خودرا از این وسیله عجیب وغریب رها ساختم واینک بدوران پیش از ۱۳۵۵ باز گشته ام